Sonst keiner ohn dich (Poetry, Song Lyric)

Printer-friendly versionPrinter-friendly versionPDF versionPDF version
This text was digitized and graciously donated to Sophie by Dr. Albrecht Classen, University of Arizona. This particular work has been extracted from Classen's Frauen in der deutschen Literaturtgeschichte; the full text is available on this site.

1. Sonst keiner ohn dich
erfrewet mich,
allhie auf disser erden:
dann dein allein
beger ich zusein:                                                                                                     5
ob du mir möchtest werden?
 
2. Dein zucht vnd ehr
bezwingt mich sehr,
für alles gutt vnd gelt,
fürwar du bist                                                                                                           10
ohn arge list,
der feinst auf disser erden [welt].


3. Allein dein sein,
merck wie ichs mein,
mein herz in ganzen trewen,                                                                                  15
ohn alle schandt
biet mir dein handt:
es soll dich nicht gerewen!
 
4. Zu keiner schmach
stell ich dir nach,                                                                                                       20
dein ehr will ich bewaren.
das wer mein bitt,
versag mirs nicht,
lass mich dein gemüeth erfahren.
 
5. Reich war [wer?] ich schier,                                                                                25
so ich bey dir
in zucht vnd ehren möcht bleiben,
darum mein herz
leydt semlich schmerz,                                                                                                        semlich = sehnlich
mein leydt bey dir zuvertreiben.                                                                                30
 
6. Das du dann
deinen willen thust
gegen mir ganz freündlich wenden,
das wer mein bitt,
versag mirs nit:                                                                                                            35
thu mir dein bottschafft senden.
 
7. Das wer das best,
das niemandt wüsst,
darbey lass ichs bleiben,
ohn allen spott,                                                                                                            40



der ewige gott
wöll vns zusammen schreiben.
 
8. Wann disses geschicht
so hatt es mir gelungen;
vnsere herzen fein zusammen gericht,                                                                   45       gericht = gebracht
die lieb hatt mich bezwungen.
nur stet vnd still,
daz ist mein will,
dabey man mich erkennet.
ein L vnd S,                                                                                                                   50
mein nit vergess,                                                                                                                         nit = nicht
also bin ich genent. 

Bibliographic Information
Author: 
Editor: 
Dr. Albrecht Classen